Aneh..aneh..aneh... Ajaib bin ajaib... Kue yg ku beli tadi pagi waktu di pasar, setiba dirumah, raib alias hilang entah kemana. Padahal, sepanjang diatas angkot sampai turun dari angkot, trs tb di depan rumah, smpai kantong belanjaan ku nankring di atas meja makan, t kantong selalu ada di tangan ku layaknya org megang anak. *mo pnya jg, mbak?
Eh, pas tb di rumah, hbs acak-acak dapur, pas mau minum teh, pas mau ambil kue muffin yg di beli tadi pagi... kq ilang yach??
Dicari di t4 aku turun dr agkot td, jg ga ktmu. Cari kmn lg yach???
heran, oh.. heran~~~~
bingung, oh.. bingung~~~~
aneh, oh.. aneh~~~ bin ajaib~~~
Pas semuanya aku ceritain ke mama, mama jg makin heran. Padahal t kue kan mau aku kasih ke mama, mau di bagi dua. Soalnya, harga kuenya lumayan malah! Tapi, enak loh...
Mungkin ini krn aku tidak menawarkan org yg duduk disebelah ku waktu di atas angkot td. Jadi skrg kuenya hilang entah kemana.
Inilah kuasa Tuhan yg ku maksud. Cocok bgt untuk orang pelit kyk aku.
Ampuni aku Tuhan...
Sbenrnya, emg udh ada rencana mau nwrin t cewe, tp knp enth knp... pikiran ku gni, klu ditwarin jg pasti dia bkal bilang "ga, trima kash" alias basa-basi. *tp sebenernya jg mau!
Tapi yaaa... mo gmn lgi? Kuenya udh ilang entah kmn. Niatnya, mau ngasih ke mama jg ga jadi.
Kpn2lah klu belanja pagi ke pasar lg, beli kue muffin ntu lagi. Ntr blinya 2. Satu bwt aku, stu bwt mama ku. Sisanya, bwt uni ku.
Tp aku senang, pagi tadi aku udh dpt pelajaran dr Allah, "jadi org, ga boleh pelit!"
hehehe.. makasih Allah.. ^_^
Wslm.
